Hoe het er in de put aan toe gaat

Om uit de put te komen, moet je zeker weten dat je er niet wil blijven. Dan moet je het naar genoeg vinden om te klimmen. Anders kun je wel klimmen, maar dan zul je na een paar meter er de brui aan geven.

Het naarste zijn de momenten van wanhoop, paniek en algehele overtuiging van m’n eigen nutteloosheid.  Alle beren ter wereld zijn dan tegelijk op bezoek. Alle andere mensen ter wereld doen het beter dan ik. Ik eindig in de goot. In een klein appartementje, in een slechte buurt, met een kleine uitkering. Ik kan er net zo goed meteen heen gaan. Ik ben in tranen en durf niet naar m’n werk. Soms durf ik m’n bed niet uit te komen. Ik heb het gevoel dat ik ieder moment ontslagen kan worden. Het lezen van m’n mail en het opnemen van m’n telefoon is angstaanjagend. Kut put.

Ook naar is het gebrek aan energie en weerstand. Soms ben ik halverwege de week al leeg. Het nare is dat ik dan ook de energie niet meer heb op de beren op ware grootte te schatten. De weekenden hou ik graag leeg. Ten minste een dag. Net als de avonden. Ik doe weinig meer dan werken, soms naar dansles, en soms afspreken met vriendinnen. Uitgaan en alcohol zijn al jaren geschrapt. Ziek ben ik regelmatig, waar ik me erg voor schaam en schuldig over voel naar m’n werkgever toe. Ik schaam me trouwens voor de hele put. Voor m’ n enorme belemmerende onzekerheid en de effecten die het heeft. Zowel m’n werk als m’n omgang met vrienden lijden onder mijn aanwezigheid in de put. Kut put.

KUT PUT. I’M COMING OUT.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: